Erg boeiend artikel afkomstig uit de New York Times. Daarin wordt een vergelijking gemaakt tussen de Apple Store en de Sony Style Store. Oftewel: top versus flop. Over de Apple Store heb ik al eerder eens iets gemeld, NYT doet het dunnetjes over:
Customer response is told in the numbers. Last month, Apple released results for the quarter ended March 31. More than 21.5 million people visited its stores, which now number more than 180. Store sales were $855 million, up 34 percent from the quarter a year earlier, and they contributed more than $200 million in profits.
Het draait volgens de deskundigen allemaal om “emotional connection” , iets wat Apple wel lukt en Sony niet.
Gek genoeg (ik lees het meer) heb ik sinds een paar weken last van een forse groei van de hoeveelheid spam. Veel meer dan pak hem beet een maand geleden. Mijn huidige ISP krijgt zijn spam filter maar niet operationeel, dus ik ben zelf maar eens op onderzoek uitgegaan. SpamSieve is op het Mac platform een veel genoemde. Dis maar eens geïnstalleerd en z’n werk laten doen (draait hier als ‘add-on’ in Apple Mail).
Nou, ik moet zeggen, tot nu toe niet verkeerd. Ruim 200 berichten zijn door SpamSieve als spam geclassificeerd en in 99% van de gevallen klopte dit. En hij is nog volop aan het ‘trainen’, want volgens SpamSieve werkt de fitlering pas echt toppie als hij meer dan 1000 emails heeft gescand. Dus dat belooft wat.
In ieder geval beter dan de ingebouwd junk-filter in Apple mail. Daar zat ik op ongeveer een percentage van 60% van mijn berichten wat als spam werd onderschept.
Nooit eerder gedaan, werd een keer tijd. Een lijstje OSX software waar ik op één of andere manier van gecharmeerd ben. Omdat ik het goed in elkaar vind zitten, gewoon handig is, het concept me aan staat etc.. Nadat ik de lijst had vastgesteld kwam ik erachter dat een groot gedeelte van de applicaties betrekking heeft op content. Dus dat is blijkbaar ook een insteek geweest. Ik noem het dus maar ‘favorieten’.
Beetje flauw, maar ja hier draait het toch allemaal om. OSX simpelweg fantastische doordacht besturingssysteem, zonder onbegrijpelijk foutmeldingen en vreselijk stabiel. Draait wekenlang ongestoord zonder 1 crash 24/7 op verschillende Mac’s hier in huis. Ook ooit met de voorganger (OS 9) gewerkt, maar dat was wel andere koek.
2. iTunes
Ook hier kan ik moeilijk omheen. Zeker als je hier in huis kijkt is dit waarschijnlijk de meest gebruikte applicatie. Iedereen beheert hierin zijn eigen muziekverzameling. Met behulp van twee Airport Epress units wordt iTunes tevens gebruikt om muziek af te spelen op onze audio-installaties.
Nadeel van iTunes is wel dat het langzaam dreigt uit te groeien tot een kerstboom voor alle media-content. Wordt er allemaal niet sneller op.
3. iPhoto
iPhoto is typisch een pakket dat doet wat het moet doen. Namelijk foto’s beheren op een manier dat elke dumbo er mee overweg kan. iPhoto ‘vreet’ bijna alle formaten, heeft tegenwoordig ook het nodige aan boord om foto’s te editten en blijft redelijk vlot totdat de fotoverzameling een erg grote omvang gaat aannemen. Echter, door de mogelijkheid om de gehele verzameling te splitsen in verschilende library’s wordt ook dit probleem verholpen.
iPhoto is tegenwoordig onderdeel van de iLife suite en ‘praat’ daarom naadloos met de andere applicaties (o.a. iTunes, iMovie, Garageband) uit deze suite.
David heeft in de NBA store op Fifth Avenue een basketbaloutfit aangeschaft van een ‘all time legend’ uit de NBA: Larry Bird. ‘The Basketball Jesus, 1 van de bijnamen van Larry, heeft mij in mijn studententijd avonden lang doen genieten van schitterend spel, toen nog ‘live’ uitgezonden op Eurosport.
Op Flickr kwam ik bovenstaande fantastische foto tegen, waar Bird in de houtgreep wordt genomen door Bill Laimbeer van de Detroit Pistons. Typerende foto, Bill was berucht om zijn keiharde spel en mocht als Larry langs kwam proberen om de ster van de Boston Celtics op allerlei manieren ‘te breken’. Larry vocht zelden, maar ik kan mij nog wel een wedstrijd herinneren waar het matten werd tussen beide heren.
Mooie anekdote over hoe ver de adoratie van Bird soms gaat (afkomstig van Wikipedia):
In oktober 2005 werd Eric James Torpy uit Oklahoma City veroordeeld voor poging tot moord en beroving en vroeg hij of zijn straf gewijzigd kon worden van 30 jaar naar 33 jaar, het rugnummer van Bird. Zijn verzoek werd toegewezen.
Nummer “33″ prijkt dus nu ook op het shirt van David. Maar ‘it’s a long way to go’ om ook maar in de buurt te komen van deze oude knar.